"Dat het Kadaster mij als bestuurder benoemde, was best een stijlbreuk"

Dat het Kadaster mij als bestuurder benoemde, was best een stijlbreuk. Ik heb geen geo-achtergrond en was onder andere bestuurder op een onderwijsinstelling. Wat ik meebracht was een frisse blik. We doen het altijd zo? Oké, maar weten we ook waarom? Tegelijkertijd bewonder ik de enorme vakkennis die we in huis hebben en laat ik zien hoe trots we daarop mogen zijn. Hierin trek ik intern nadrukkelijk met Jolanda op. We delen het belang van diversiteit in brede zin; niet als abstracte doelstelling, maar als een ambitie die moet worden waargemaakt. “Laten we het gewoon eens proberen,” zegt ze vaak en dan komt ze met een creatief voorstel voor een interne campagne. Jolanda pakt de hoofdrol en ik sta ernaast. En als ze in haar inspirerende dadendrang tegenwind ervaart, ga ik voor haar staan. Tegelijkertijd houdt Jolanda mij een spiegel voor, als ik zelf een bias heb. Vaak zit de belemmering in hoe je naar iemand kijkt in jezelf. Jolanda heeft die belemmering oprecht niet. Zij is in staat om mensen met een beperking écht onderdeel te maken van haar team en telkens weer goede resultaten te behalen. Daarnaast heeft ze er persoonlijk voor gezorgd dat ik me uitsprak op het punt van diversiteit. Eigenlijk dacht ik: dat ligt zo voor de hand, laat die mannelijke collega dat maar doen. Zij liet me inzien dat ik een voorbeeld kan zijn als ik het juist wel oppak. Ze heeft me met succes aan het denken gezet!"

"Het Kadaster zie ik als een blauw vierkant met strakke lijnen en ik ben een rood balletje dat steeds tegen die lijnen aanbotst. Die lijnen rekken op, veren soms weer een beetje terug en daar heb ik veel lol in. Natuurlijk loop ik intern wel eens tegen weerstand aan. Mannen die aan mijn bureau komen staan en zeggen: “Wij maken zo geen kans meer.” Dan zeg ik: “Jullie hebben voldoende kansen gehad. Het is nu tijd om een inhaalslag te maken!” Om dit gesprek intern op gang te brengen, hebben we in navolging van de bekende Loesje-campagnes een Smoesje- campagne bedacht. “Waarom begint het woord manager met man?” En “Waarom zijn er 364 mannendagen en 1 dag internationale vrouwendag?”  Nu ben ik samen met Marjolein aan het kijken hoe we diversiteit intern en extern nog meer op de kaart kunnen zetten. In het hele diversiteitsthema komt zij vaak met de wetenschappelijke onderbouwing. Nu we de verdubbeling van het aantal vrouwen op leidinggevende posities hebben behaald, gaan we er samen voor zorgen dat ze ook blijven. We zijn een goed team, vullen elkaar aan en zijn allebei tegendraads. Marjolein staat altijd open voor mijn gekke ideeën. Als ik voorstel: “Wat als we met kerst samen met tv-kok Rudolph van Veen én het hele bedrijf via een live online verbinding een kerststaart gaan bakken?” Dan zegt zij: “Vertel me meer!"

Dit artikel verscheen in LOF Magazine